Aylik yazilar olmaya basladi gibi son zamanlarda ama zaman yoklugundan boyle olmak zorunda.
Gecen ay (Aralik) basinda konferans icin Guney Kore’ye gittik epeyce kalabalik. Program yogun ve cikmaya izin olmadigindan toplamda 8-10 saatim olabildi gezmek icin.
Konferans Ewha Woman’s University’de idi, bunun disinda Seoul Tower, Itaewon ve birkac yer daha gorebildim.
Ewha bir Hiristiyan Universitesi. Tum ogrencileri kiz ve haftada en az bir kez kiliseye gitmek zorunlu (hiristiyan olsun-olmasin). Onceleri ogrencilerin evlenmesine izin verilmiyormus fakat son zamanlarda izin cikanlar olmus Ayni nedenden universite sinirlari icerisine alkollu icki sokmak da yasak. Belki de bu yuzden resepsiyondan sonra yerden Japon toplamak zorunda kalmadik. Memnun oldum
Kore’de ogrendigim ve sasirdigim en onemli sey de Hyundai’in telafuzu idi. H(y)andee seklinde telafuz edildigini ogrenince ufak capli bir saskinlik oldu cunku adamlar Turkiye’deki reklamlarinda gayet Hundaayi seklinde okuyolar. Madem bunun dogrusu buydu niye bizi yillarca kandirdiniz. Peugeot gelip de yazildigi gibi okuyor mu marka adini Turkiye’de.
Kore’nin (ya da en azindan Seoul’un) en ilgi cekici yani da (benim icin) Turkiye’ye asiri derecede benzemesi. Sokaklar, binalar, copler, insanlar… Japon ellerinden sonra oraya gidince kendimi memlekette gibi hissettim. Hem de Japonya’dan cok daha ucuz Fotograflara bakinca size de oyle gelecek mi bakalim. Read more…
Bahar geldi, sakura (kiraz) agaclari cicek acti. Onumuzdeki hafta hanami de olacak. Sakuralar altinda piknik ve dogayla ic ice. Tam da benim gibi bahar alerjisi olan birinin istedigi seyler. Ne guzel, etraf cicek tozu, polen ve bilimum tozdan gecilmesin. Ben de hapsirmaktan etrafi gormeye vakit bulamayayim. En sevdigim sey zaten ortalama 1,5 saniye araliklarla hapsirmak.
Tek umudum, havanin nemli olmasi ve tozu tutmasi. Zira 2 sene once, hapsirmaktan yuzum-gozum sis, silmekten burnum kizarmis sekilde Japonya’ya geldigim gun tum belirtler ortadan kaybolmustu. Ki benim gibi piknige bile bu yuzden gitmek istemeyen birisi, dunyanin en yesillikli yerine dusmustu. Kacinilmaz sona hazirdim, fakat beklenen olmadi. Bu bahar da bekleyis icerisindeyim. Bakalim herhangi bir belirti ortaya cikacak mi?
Sakura demisken 1 – 2 de fotograf koyayim. Read more…
Gectigimiz hafta teknik gezi amaciyla Saga Prefecture’daki Tenzan Hidroelektrik Santralinde idik. Ogleden once santralde teknik gezi, sonrasinda ise yine Saga’da bulunan milattan once 300 yilina ait, Japonyanin ilk yerlesim yerlerinden biri oldugu soylesenen Yoshinogari kalintilarini gormeye gittik.
Kalintilarin oldugu bolge koruma altina alinmis. Donemin mimarisine uygun oldugu dusunulen evler insa edilmis.
“Neler Ogrendim” kosesi yapayim yine;
O tarihlerde Japonlar olulerini buyuk bir testi icinde gomuyorlarmis (Artik yakiyorlar) Read more…
Son 2 gun icerisinde ogrendigim birkac seyi not duseyim istedim.
Almanya’daki Turk’ler imajimizi zedelemektedir.
(Bunu utanc icinde ogrendim. Yeni tanistigim Alman arkadasin tanidigi pek cok Turk cesitli nedenlerle suca bulasmis, hapse girmis ya da sinir disi edilmis. Alman arkadasin, Turk isimleri yaninda Turkce kufur dagarcigi da epey genis),
Uzun bir zaman önce seyrettiğim, sonraları arayıp bulamadığım videoya sonunda ulaştım. İsmini hatırlayamadığım ve ne diye aramam gerektiğine karar veremediğimden bulamamıştım. 2004 Avrupa Film Festivali En İyi Kısa Film Ödülü’ni alan filmin adı J’attendrai Le Suivant (I’ll wait for the next one – Sonrakini bekleyeceğim). Sağolsun birileri Türkçe altyazı da hazırlamış, onu yayınladım ben de.
阿弥陀籤 (Amidakuji), çizgiler ve sayılarla oluşturulmuş bir çekiliş oyunu. Güzel yanı ise şu; “Boş yok”
Nereden çıktı şimdi bu çekiliş falan demeyin. İşimiz çekilişle değil, oyunla.
Her hafta düzenlediğimiz seminerlerin bu haftaki konusu 阿弥陀籤 (Amidakuji) idi. Sunumu da bizzat Prof. Hiyama gerçekleştirdi. Sunumdan önce konuyu bilmiyorduk fakat labda bize oyunlarla ilgili sorduğu sorulardan çıkarmamız gerekirmiş. Read more…
Aslında gideli 2 haftayı bulmasına rağmen tembellikten mi üşengeçlikten mi desem, yazamadım bir türlü. Fukuoka’daki Kyushu Electric Company’de bir deneye katılma fırsatı bulduk. Peki bu laboratuvara tıkılıp kalacağımız anlamına mı geliyordu? Tabi ki de hayır.
Baştan belirteyim, uzun bir yazı olacak. Sonra darılmaca gücenmece yok.
Kumamoto’dan sabahın köründe atladık otobüse. Uyanmak oldukça meseleydi benim için. Fukuoka buradan yaklaşık olarak 2 saat uzaklıkta. Yolculuk sırasında biraz kestirerek olayı toparladım neyse ki.
İlk izlenimimi belirtmem gerekirse Fukuoka, İzmir’i hatırlattı bana. Ya gerçekten benziyor ya da artık eve dönmek istiyorum Read more…
3 gün önce Engin Hocam’ın tavsiyesiyle değişik tatlar keşfetmek üzere Za-Watami restorantına gittik. Restorantın girişi oldukça mütevazi. İçerisi ise oldukça şık tasarlanmış.
Ne kadar uğraşmış olsam da bir türlü erken kalkamadım bugün. Zar zor uyanabildikten sonra günlük “uyanma sonrası prosedürleri”ni de uygulayıp kapıda çıkmam 12:30′u bulmuştu. Dışarı çıkarken elini kolunu sallaya sallaya dolaşan Heri’yi görmem ilk etapta çok da garibime gitmemişti. Fakat sonradan, labda olması gerekirken burda ne yaptığı takıldı aklıma. Sordum tabi ki. Bugünün tatil olduğunu öğrenmemse oldukça hoşuma gitti.
Bugün Umi no Hi, yani Marine Day (ya da Maritime Day, ya da Day of the Sea) imiş. Read more…
Bu yaşıma kadar karşılaştığım tek Tayfun, bir zamanlar meşhur olan “Hadi yine iyisin” isimli şarkının solisti olan Tayfun Duygulu idi. Bunun dışında Tayfun isminde herhangi bir arkadaşım da olmadı. Olduysa ve ben unuttuysam herşeyi söylemekte serbesttir. “Tayfun Duygulu’yu hatırlayamadım ben” diyenler için aşağıdaki video fazlasıyla yeterli olacaktır sanırım. Hatırlamak istenir mi o da tartışılır. Read more…
Ayni nedenden universite sinirlari icerisine alkollu icki sokmak da yasak. Belki de bu yuzden resepsiyondan sonra yerden Japon toplamak zorunda kalmadik. Memnun oldum 
Recent Comments