Kimimben
1983 İzmir doğumludur. İlk, orta ve lise yıllarını İzmir’de geçirmiş, üniversite yıllarını da yine İzmir’de harcamıştır. İzmir’den çıkmak da istememektedir. Hayatının sonuna kadar burada yaşasındır. (Edit : İstemeye istemeye çıkmıştır. Birgün elbet dönecektir)
Küçüklüğünden beri elektrik ve elektronikle uğraşır. Bozmadığı alet-edevat yoktur. Hiçbir oyuncağı sağlam kalmamıştır. Odası her zaman savaş alanı kıvamında dağınıktır. Ama her zaman; pis-pasaklı değil yalnızca dağınık olduğunu savunur. Aradığını her zaman bulur. Anne gizlice odada temizlik yaparsa hiçbirini bulamaz. Sinirlenir. Tekrar dağıtınca rahatlar, herşeyi bulunabilir kıvama getirir. (Edit : Artık anne temizlik yapmamaktadır. Herşey bulunabilir kıvamdadır. Zaten artık minimal bir yaşam sürmektedir. Eskisi kadar eşyası da yoktur.)
Herkes delirdi sansa da o gayet aklı başında görür kendini. Bilgisayarıyla mutlu mesut yaşar. Ah bir de o kendisiyle konuşsa daha da mesut olacaktır. Oyun oynamaz, oynayanı sevmez, oynayanı seveni de sevmez.
Ara sıra kafa dağıtmak için gitarını eline alır. Amfi ve processor’ü ayarlar. İki tıngırdatır, beş yardırır. İki dakika ara vereyim deyip gitarı kenara koyar. O gitar orda 5 hafta durur. Üstü toz kaplanır, telleri korozyon olur. Yeni tel alır. Takar. Tarih tekerrür eder. Tekrar yeni tel alır….
Yaz-kış, sabah-akşam okula gider. (Edit : Öğrendiği herşey aklından silinse de çaktırmaz. Sanki biliyormuş gibi hayatına devam eder.) Kafayı yemesi an meselesidir. Ama yemez. Yerse ne olacağını düşünür. Sonra düşünmez…
Geçtiği dersleri anında hafızadan siler. Artık gerekli değildir. (Edit : Bunu zaten üstteki editte yazmışım.) Sınavdan çıktığında sınav sorularını unutur. Seyrettiği filmleri sanki hiç seyretmemiş gibi tekrar seyreder. Hafıza bitmiştir. Yenisi alacak durumu yoktur. Devlet ona yardım etsindir. (Bir nevi Memento durumu)
Hoşuna giden şeyleri hemen paylaşır. Karşılık beklemez. İhanete uğrar. Üzülmez. İhanet eden cezasını elbet bulur. Bulunca sevinir.
Genelde konuşmaz. Konuştuğunda aklı başında konuşur. Saçmaladığı görülmemiştir. Gören varsa beri gelsindir. Onunla konuşacakları vardır. (Edit : Henüz gelen çıkmadı.)
Fazla arkadaşı yoktur. Olanları yeterlidir. Vefasızdır, eski arkadaşları aramaz. Ama dikkat eder, onlar da aramaz. O neden arasındır. Zaten hafıza sıfırdır. Çoğunu unutur. Bu yüzden mahcup olur.
Müzik dinlemeyi sever. İbo’dan nefret eder. Şahsın adını yazarken ayraç kullandığını fark eder, kendine kızar. Dinlediği müziği dinletmeyi sever. Arkadaşları da zoraki dinler. Beğenmezler ama söylemezler. Ama o çok beğenir. Kendinden geçer. Manyak bi riff duyar. Hemen çalayım şunu der. Tarih tekerrür eder.
Bile bile dersin finaline girmeyip kalır. Sonra da pişman olmaz. Bunun dışında herşeyden pişmandır. (Edit : Keşke daha çok dersten kalsaymışım. Şu okuldan bi zevk alamadım gitti. Herkes eğlendi güldü coştu şu üniversitede, bi tek bizim yüzümüz gülmedi.) Bu yüzden kendine kızar. Bu işte bir terslik vardır. Ama kendisi de düz değildir. Bu durumda sorun yoktur.
Yazacak çok şeyi vardır. Tembellikten hiçbirini yazmaz. Kafasında binbir fikir dolaşır. Durumu yoktur yapamaz. Gereksiz işler müdürüdür. Zaten iş gereksiz bile olsa vaktinde yapılmaz.
Daha fazla uzatmak istemez, burada bitirir. Aslında yazacakları vardır. Saat geç olmuştur. Başka bir baharadır. (Edit : Kaç bahar geçti, kaç?)
Edit : Yazının ilk yayın tarihi : 19 Mayıs, 2007 11:17 am , Edit tarihi : 8 Temmuz 2008 , Başlığı da değiştirdim. Otobiyografi örneği arayanlar gelip yanlış şeyler öğrenmesin diye 
Recent Comments